- Najciężej było przez pierwszy tydzień po meczu z Sandecją Nowy Sącz, dwa dni po spotkaniu ściągano mi płyn z kolana i pojawiła się krew. Wtedy już wiedziałem, że jest źle… Przez kilka dni układałem sobie to wszystko w głowie. Wziąłem się w garść i zdecydowałem się szybko na zabieg, później rozpocząłem rehabilitację – mówi Słowak w wywiadzie dla zaglebie.com.

- Wszystko zależy od głowy, nastawienia. Lubię pracować, nie mam z tym problemu. Kiedy drugi raz rozpoczynałem rehabilitację, dobrze wiedziałem, co mnie czeka. Owszem, to próba charakteru, bo nie sztuką jest wrócić do gry po jednej poważnej kontuzji, sztuką jest wrócić do sportu po kolejnym poważnym urazie. Ja ciągle mam pewne cele i ambicje do zrealizowania.

- W Zagłębiu nie zagrałem wielu spotkań, chciałbym te statystyki poprawić. Walczę o powrót na boisko i mam nadzieję, że jeszcze będzie mi dane zagrać w tym sezonie w miedziowej koszulce. Zagłębie wiele mi dało, jestem wdzięczny klubowi za wszystko i kibicom za wsparcie, chciałbym się odwdzięczyć dobrą postawą na boisku – dodaje były kapitan AS Trencin.

W trudnych chwilach dla Borisa pojawił się jednak bardzo wielki pozytyw. Na świat przyszła jego córka. - U nas mówi się, że w nieszczęściu pojawiło się szczęście. Urodziła się nam córka, a czekaliśmy na nią bardzo długo. To wielkie szczęście i nie mogłem się doczekać jej narodzin.

Boris Godal raczej nie ma większych szans na pozostanie w Zagłębiu, bowiem jego kontrakt wygasa w czerwcu 2015 roku. Klub – co w pewnym sensie zrozumiałe – nie będzie się kwapił do podjęcia ryzyka i pozostawienia piłkarza, który w ostatnich dwóch sezonach praktycznie nie grał. Po obserwacji zachowań Borisa, jego skromności, pokory i zawziętości wierzymy, że sobie poradzi – jeśli nie w Zagłębiu, to na pewno w innym zespole. Tego bez wątpienia każdy kibic powinien mu życzyć – choćby za tę bramkę z Jagiellonią i wiele ciepłych słów pod adresem lubińskich fanów.

Od 6:52.

Cały wywiad do przeczytania TUTAJ.