Pełna nazwa: Widzew Łódź Spółka Akcyjna. Wiele osób może kojarzyć klub ze skrótem RTS (Robotnicze Towarzystwo Sportowe). Nazwa ta w oficjalnym obiegu jednak nie obowiązuje, co wiąże się z historią zespołu. Był to twór powołany w 1922 roku przez Polską Partię Socjalistyczną, który miał za zadanie „szerzenie wśród mas pracujących idei kultury fizycznej i ćwiczeń cielesnych”.

Kraj: Polska

Rok założenia: 1910, choć historycy mają w tej kwestii wątpliwości. Istnieją podstawy, by uznać tę datę za właściwą, mając na względzie zarejestrowanie Towarzystwa Miłośników Rozwoju Fizycznego na Widzewie (TMRF). Zdaniem Ryszarda Bonisławskiego klub nie mógł w tamtym czasie używać przedsionka „robotniczy”. Zespół zaczął funkcjonować pod szyldem RTS dopiero w 1922 roku, stąd — aby dochować wszelkich formalności — należy wskazać także ten rok.

Debiut w najwyższej lidze: 14 marca 1948, wygrywając z Lechem Poznań 4:3

Sukcesy: Czterokrotny Mistrz Polski (1981, 1982, 1996, 1997), zdobywca Pucharu Polski (1985) i Superpucharu Polski (1996), półfinalista Pucharu Europy w sezonie 1982/83.

Trener: Željko Sopić. W przeszłości występował na pozycji pomocnika, grając głównie w lidze niemieckiej. Był zawodnikiem m.in. Borussii Mönchengladbach, niemniej najwięcej występów zaliczył w grającym w 2. Bundeslidze LR Ahlen. Na ławce trenerskiej zadebiutował w 2012 roku w klubie NK Rudeš. Zespół wówczas grał w drugiej lidze chorwackiej, a przez kolejne trzy lata Željko ocierał się z nim o awans, zajmując kolejno trzecie miejsce i dwukrotnie czwarte.

Później sprawdził się w roli „strażaka”, utrzymując w lidze HNK Gorica w sezonie 2022/23. Prawdziwy sukces osiągnął z HNK Rijeka, z którą otarł się o mistrzostwo w sezonie 2023/24. Jego zespół prowadził prym aż do 31. kolejki, po czym nastąpiły cztery porażki z rzędu oraz przegrana w Pucharze Chorwacji.

Odszedł w dość dziwnych okolicznościach, po zremisowanym 1:1 spotkaniu z Elfsborgiem w ramach eliminacji do Ligi Europy w kampanii 2024/25. Jego przejście do Widzewa było sporym zaskoczeniem, ponieważ był uznanym nazwiskiem w lidze chorwackiej. Zastąpił Daniela Myśliwca i poprowadził RTS w dziewięciu meczach, notując przeciętną średnią 1,11 punktu na mecz. Klub jednak dostrzegł potencjał w jego warsztacie i postanowił dać mu kolejną szansę.

To trener bezpośredni, który nie boi się wyrażać swojego zdania, gdy coś źle wpływa na rozwój drużyny. Potwierdził to, odsuwając Saida Hamulicia od pierwszego składu, wskazując na jego zbyt małe zaangażowanie.

• Miejsce w tabeli w sezonie 2024/25: 13. miejsce
• Najlepszy strzelec w poprzednim sezonie: Imad Rondić – 9 bramek
• Najlepszy asystent w poprzednim sezonie: Samuel Kozlovský – 4 asysty
• Stadion: Stadion Miejski Widzewa Łódź. Pierwotnie otwarty w 1930 roku, a w obecnej formie funkcjonuje od 2017 roku. Obiekt posiada 18 018 miejsc siedzących. Konstrukcja spełnia wymagania 3. kategorii UEFA, choć klub planuje starać się o wyższą.
• Pojemność sektora gości: 907 miejsc
• Prezes: Michał Rydz
• WWW: Widzew Łódź - strona oficjalna (widzew.com)
• Dobre relacje kibiców: Ruch Chorzów, Elana Toruń. W tym układy: CSKA Moskwa, KKS Kalisz, Wisła Kraków.
• Najwięksi rywale: ŁKS Łódź, Legia Warszawa, Lech Poznań, Cracovia, Arka Gdynia, Śląsk Wrocław, Motor Lublin, Zawisza Bydgoszcz.
• Przydomki: Czerwona Armia, Czerwono-Biało-Czerwoni, Widzewiacy

Ostatnie poczynania

Z pewnością Widzew nie może uznać minionego sezonu za udany. Po naprawdę solidnym starcie — szczególnie w rundzie jesiennej — zespół trzymał się w górnej połowie tabeli. Wszystko załamało się w drugiej części sezonu, kiedy forma RTS-u drastycznie spadła. Momentami można było odnieść wrażenie, że przy takiej dyspozycji klub zacznie drżeć o utrzymanie.

Tak się jednak nie stało, a w grze zespołu zabrakło charakterystycznego dla Widzewa syndromu „palącego się gruntu”.

Władze klubu podeszły do sytuacji z chłodną głową, wiedząc, że „stać ich” na chwilowe obniżenie lotów. Co warte podkreślenia, Widzew to jeden z nielicznych zespołów, który może pochwalić się utrzymywanym zyskiem. Już w styczniu klub wykazywał dochody na poziomie 5 milionów złotych.

Decyzja o wstrzymaniu się z transferami wydaje się więc słuszna, tym bardziej że Widzew bez większego problemu utrzymał się w lidze.

Powolne gromadzenie środków i rozsądna polityka transferowa zaczęły przynosić efekty. Klub pozyskał aż dziesięciu nowych zawodników, w tym uznane nazwiska polskiej piłki, jak Mariusz Fornalczyk z Korony Kielce czy Maciej Kikolski z Legii Warszawa. Spore wrażenie zrobiło także sprowadzenie Ricardo Visusa, który w minionym sezonie regularnie grał w holenderskiej Eredivisie w barwach Almere City FC.

W sparingach przedsezonowych Widzew spisał się solidnie, wygrywając trzy z pięciu oficjalnych spotkań. Najgłośniejszym zwycięstwem było jednak to rozegrane za zamkniętymi drzwiami — imponujące 7:1 z Jagiellonią Białystok.

W tamtym sezonie drugi mecz Zagłębia z Widzewem był bez wątpienia szczęśliwy. „Miedziowi”, wygrywając 2:1 na własnym stadionie, przypieczętowali utrzymanie w najwyższej klasie rozgrywkowej. Do Lubina z Łodzi wrócił również tutejszy wychowanek, Jakub Sypek, który w minionej kampanii był trzecim najlepszym strzelcem Widzewa.

Kadra pierwszej drużyny

• Bramkarze: Mikołaj Biegański, Antoni Błocki, Rafał Gikiewicz, Maciej Kikolski, Jan Krzywański.
• Obrońcy: Dion Gallapeni, Jakub Grzejszczak, Samuel Kozlovský, Marcel Krajewski, Peter Therkildsen, Ricardo Visus, Polydéfkis Volanákis, Mateusz Żyro.
• Pomocnicy: Samuel Akere, Fran Álvarez, Ángel Baena, Kamil Cybulski, Szymon Czyż, Noah Diliberto, Mariusz Fornalczyk, Marek Hanousek, Antoni Klukowski, Leon Madej, Kuba Nawrocki, Bartłomiej Pawłowski, Kajetan Radomski, Lindon Selahi, Juljan Shehu.
• Napastnicy: Kamil Andrzejkiewicz, Sebastian Bergier, Daniel Gryzio, Hubert Sobol