Biorąc pod uwagę bardzo dobrą rundę wiosenną w poprzednim sezonie oraz równie udany początek obecnego sezonu, nie możemy być zdziwieni, że pojawia się coraz więcej doniesień medialnych o ewentualnym transferze skrzydłowego do lepszego klubu. Wg doniesień Tomasza Włodarczyka z portalu meczyki.pl, Patryka podczas meczu z Górnikiem Łęczna obserwował dyrektor sportowy Legii Warszawa – Radosław Kucharski. Jednak biorąc pod uwagę odpadnięcie Legii w rywalizacji z Dinamo Zagrzeb oraz potrzebę transferów na inne pozycje, bardziej prawdopodobny wydaje się zagraniczny transfer. Zawodnika z Zagłębiem łączy kontrakt do 30 czerwca 2022 r., w związku z czym obecne okienko jest jedynym, w którym Klub może jeszcze zarobić na takim transferze, bowiem od 1 stycznia 2022 r., Patryk będzie mógł podpisać kontrakt z innym klubem obowiązujący od następnego sezonu. Biorąc pod uwagę powyższe czynniki, zasadne wydaje się pytanie czy transfer gotówkowy w obecnym sezonie miałby dla Klubu sens?
W poprzednim letnim okienku transferowym w ramach transferów gotówkowych z Klubu odeszli Bartosz Białek oraz Damjan Bohar. Wartość tych transferów wg danych za transfermakt.pl to odpowiednio 5,00 mln € oraz 850,00 tys. €. W ich miejsce sprowadzono takich zawodników jak Samuel Mraz, który przez 1124 minuty uraczył nas dwoma trafieniami w lidze, dokładając do tego jedną bramkę w pucharowym spotkaniu z Podbeskidziem Bielsko-Biała. Ponadto jako zastępstwo Słoweńca na pozycji skrzydłowego, Klub zdecydował się na zatrudnienie Adama Ratajczyka, Jakuba Bednarczyka oraz ponowne wypożyczenie z klauzulą wykupu Dejana Dražića. Ratajczyk wraz z Bednarczykiem mieli również wzmocnić rywalizację wśród młodzieżowców, co wyszło im raczej średnio patrząc na liczbę rozegranych minut. Warto odnotować, że w zimowym okienku transferowym, zbawieniem na pozycję skrzydłowego miało być zakontraktowanie Miroslava Stocha. Pozwolę sobie pominąć komentowanie efektów boiskowych tego ruchu transferowego, bo wiele już zostało na ten temat powiedziane i lepiej nie przypominać sobie tych drażliwych wspomnień. O tym jak efektowne było zastąpienie Damjana Bohara, niech świadczy fakt, że wspomniani powyżej 4 skrzydłowi rozegrali w lidze łącznie 2 671 minut i zanotowali w statystykach 1 bramkę oraz 4 asysty. Wszystkie z nich zostały wypracowane przez wypożyczonego Dražića, na którego podczas rundy wiosennej patrzyło się bardzo ciężko, bywał irytujący w ofensywie, często zapominając o zadaniach defensywnych. Gdyby Serb wykorzystał choć poniektóre z szans np. w meczu z Piastem Gliwice przy stanie wyniku 2:1 lub wyborną okazję w meczu derbowym, nasza pozycja w tabeli na koniec sezonu mogłaby dać nam udział w eliminacjach do Ligi Konferencji Europy. Na pozycję napastnika w zimowym okienku pozyskany został dodatkowo Karol Podliński z Radomiaka Radom. Jednak runda wiosenna udowodniła wszystkim, że Karol posiada pewien potencjał, potrafi dobrze grać tyłem do braki, można określić go jako defensywnego napastnika, ale jednak nie jest to jeszcze poziom ekstraklasowy. Jak wyliczył Krzychu z redakcji, od transferu Bartosza Białka do Wolfsburga minęło 359 dni (stan na dzień 13 sierpnia 2021 r.) i od wtedy Zagłębie nie ma w składzie napastnika i możemy otwarcie mówić o pewnym liczniku wstydu, że przez prawie rok nie udało się znaleźć dla niego zastępstwa.
Nie udało się znaleźć zastępstwa dla Białka, nie udała się ta sztuka również w przypadku Bohara. Dlaczego teraz miałoby się to akurat udać w przypadku transferu Patryka Szysza? Wpływy do budżetu z tych transferów były rekordowe, lecz Kibice nie zobaczyli żadnych tego efektów. Prezes Jankowski mógł się pochwalić w wywiadach jakich dokonał rekordowych transferów, lecz zapomniał odpowiednio zastąpić sprzedanych zawodników. Mając na uwadze wspomniane wydarzenia, wydaje się, że najlepiej byłoby, gdyby Patryk Szysz odszedł po sezonie jako wolny zawodnik i dawał kibicom radość swoją grą w barwach Zagłębia Lubin. Zostaliśmy obdarci z jakichkolwiek złudzeń, że jeśli udałoby się sprowadzić nowego skrzydłowego, dorównałby on poziomem Patrykowi. Dla kibica przychodzącego na stadion nie jest sprawą najważniejszą, że przychody z tytułu transferów wychodzących były rekordowe, przychodzi on obejrzeć jakościowe widowisko, a najlepiej zwycięstwo swojej drużyny w dobrym stylu. Sprawa transferu Patryka Szysza jest dość podobna do ubiegłorocznej sytuacji z Damjanem Boharem, w obu przypadkach mamy zawodnika wyróżniającego się na tle kolegów z zespołu, z dobrymi liczbami i rocznym kontraktem. Uważam, że nie należy powtarzać scenariusza ubiegłorocznego i ulegać na transfer, aby tylko jeszcze zarobić, a pozwolić zawodnikowi wypełnić do końca kontrakt i wyskautować przez ten czas odpowiedniego zastępcę. W idealnym świecie można byłoby przedłużyć z zawodnikiem kontrakt „pod transfer” i umówić się, że nie będzie robiło się przeszkód przy zadowalającej ofercie po sezonie. Jednakże, nie jest to rozwiązanie idealne dla samego zawodnika, ponieważ straci na pozycji negocjacyjnej z nowym pracodawcą, nie skorzysta aż tak na kwocie za podpis i skoro są zadowalające oferty „na już” Lubin może dla Patryka robić się za ciasny.
