Pogoń Szczecin, największa drużyna sportowa w regionie Pomorza Zachodniego, została założona 21 kwietnia 1948 roku. Wtedy powstał Sztorm Szczecin, skupiający sekcję bokserską Zryw oraz drużynę piłkarską Portowiec. Klub cieszył się wsparciem i finansowym poparciem Okręgowego Związku Transportowców w Szczecinie. Piłkarze zaczynali swoją przygodę z ligowymi rozgrywkami od popularnej serie C. W 1949 roku Sztorm przekształcił się w Związkowiec Szczecin, a rok później w KS Kolejarz.

Obecna nazwa i granatowo-bordowe (dawniej niebiesko-czerwone) barwy drużyny są hołdem dla tradycji Pogoni Lwów sprzed wojny, która była czterokrotnym mistrzem Polski. Istotny wpływ na wybór nazwy klubu miała grupa zawodników z sekcji bokserskiej, w tym wielu pochodzących z Lwowa.

W latach 50. klub zaczął używać stadionu przy ul. Twardowskiego, gdzie do dzisiaj odbywają się mecze Portowców. Znamiennym momentem w historii klubu było zwycięstwo 3:2 nad II-ligowymi Budowlanymi Gdańsk, które miało miejsce 26 listopada 1950 roku. Wtedy drużyna grała jeszcze w A klasie. Debiut Pogoni Szczecin pod tą nazwą nastąpił 31 października 1955 roku. Na własnym stadionie przy ul. Twardowskiego, przy udziale około 11 tysięcy kibiców, ulegli oni zespołowi Kolejarza Poznań 2:4.

W sezonie 1958, gdy w Polsce obowiązywał system rozgrywek wiosna-jesień, Portowcy osiągnęli swój pierwszy historyczny awans do najwyższej klasy rozgrywkowej. To niezwykłe wydarzenie miało miejsce 19 października, kiedy to Pogoń zremisowała 3:3 z drużyną Śląska Wrocław, mimo że do 67. minuty przegrywali już 0:3. Zdobycie tego punktu było wystarczające, aby podopieczni trenera Floriana Krygiera zapewnili sobie awans. To wydarzenie miało miejsce na stadionie, który później otrzymał imię ówczesnego trenera Dumy Pomorza. Na trybunach zasiadło około 25 tysięcy szczecińskich kibiców.

Następne lata przyniosły okresy wzlotów i upadków dla Portowców, z awansami i spadkami między najwyższą a drugą ligą. W roku 1962 po raz pierwszy piłkarz Pogoni, legendarny Marian Kielec, został królem strzelców w najwyższej klasie rozgrywkowej, zdobywając 18 goli w sezonie. Wówczas drużyna Portowców zakończyła ligowe zmagania na 11. miejscu.

W sezonie 1970/71 Pogoń była niezwykle bliska zdobycia pierwszego miejsca na podium najwyższej klasy rozgrywkowej. Jednak rywalizację o ten historyczny medal Portowcy przegrali z Zagłębiem Wałbrzych z powodu gorszego bilansu bramkowego. W kolejnych latach Duma Pomorza utrzymywała się na stałe w okolicach środka tabeli I ligi. Choć skutecznie uniknęła spadku do 1978 roku, brakowało jej większych osiągnięć.

Lata 80. okazały się niezwykle udane dla Pogoni Szczecin. W ciągu tej dekady Portowcy zdobyli najwięcej medali w historii klubu. W sezonie 1980/81, pod wodzą trenera Jerzego Kopy, Pogoń po raz pierwszy awansowała do finału Pucharu Polski. Decydujący mecz rozegrano 24 czerwca 1981 roku w Kaliszu, gdzie Portowcy zmierzyli się z Legią Warszawa. Jedyną bramkę tego spotkania zdobył Adam Topolski w 118. minucie, co pozwoliło "Wojskowym" na świętowanie zdobycia krajowego pucharu. Rok później drużyna znów znalazła się w finale Pucharu Polski, lecz tym razem przewagę miał Lech Poznań, który pokonał Dumę Pomorza po golu Mirosława Okońskiego.

W sezonie 1983/1984 drużyna w końcu zdobyła miejsce na podium ligowym. Przed rozpoczęciem rozgrywek eksperci przewidywali, że podopieczni Eugeniusza Ksola będą walczyć o utrzymanie, jednak zaskoczyli wszystkich, kończąc sezon na historycznym trzecim miejscu. Jeszcze większy sukces odnieśli w sezonie 1986/87. Wtedy to, pod kierownictwem Leszka "Napoleona" Jezierskiego, Duma Pomorza zdobyła wicemistrzostwo Polski, a dzięki dwudziestu czterem zdobytym bramkom Marek Leśniak wywalczył tytuł króla strzelców.

Dzięki sukcesom z lat 80. zespół miał możliwość debiutu w europejskich pucharach. W sezonie 1984/85 Portowcy trafili w I rundzie Pucharu UEFA na silnie obsadzony FC Koeln. Pierwszy mecz, który odbył się 19 września w Niemczech, zakończył się wygraną gospodarzy 2:1, po golach Engelsa i Littbarskiego, oraz samobójczym trafieniu Haasa. W rewanżowym meczu, który odbył się 3 października w Szczecinie, padła tylko jedna bramka dla gości. Co ciekawe, w drugim spotkaniu Portowcy dwukrotnie zdobyli rzuty karne, lecz ani razu nie zdołali ich wykorzystać. Adam Kensy trafił w słupek, a Marek Leśniak przestrzelił swoją jedenastkę.

W sezonie 1987/88 drużyna również zakończyła swój udział w europejskich rozgrywkach na I rundzie. Tym razem zespół pod wodzą Leszka Jezierskiego spotkał się z włoskim Hellas Werona. Pierwszy mecz, rozegrany w Szczecinie, zakończył się remisem 1:1, a bramkę dla Dumy Pomorza zdobył Marek Leśniak. W meczu we Włoszech Portowcy przegrali 1:3. Honorowe trafienie dla Pogoni Szczecin zanotował Jerzy Hawrylewicz.

W latach 90. historia Portowców była niemal powtórzeniem lat 70., z wyjątkiem sezonu 1995/96. Drużyna utrzymywała się w najwyższej klasie rozgrywkowej, choć nie osiągała już sukcesów z lat 80. Najwyższe miejsce w tabeli ligowej osiągnięte przez Dumę Pomorza miało miejsce w sezonie 1993/94, gdzie zajęli piąte miejsce. W Pucharze Polski nie odnosili też spektakularnych sukcesów.

W tym dziesięcioleciu w granatowo-bordowych barwach występowało wielu zawodników zasłużonych dla klubu, m.in. Olgierd Moskalewicz, Radosław Majdan, Maciej Stolarczyk czy Mariusz Kuras.

Początek XXI wieku okazał się fantastyczny dla Pogoni. Klub, którego nowym właścicielem został Sabri Bekdas, w sezonie 2000/01 zdobył drugi w swojej historii srebrny medal obecnej ekstraklasy. W tabeli byli gorsi tylko od Wisły Kraków. To dało Portowcom szansę kolejnego występu w europejskich pucharach. W kwalifikacjach do Pucharu UEFA drużyna trafiła na Fylkir Reykjavik. Pomimo faworyzowania Szczecinian przez dwumecz, remis 1:1 i porażka 1:2 na Islandii oznaczały koniec ich udziału w tych rozgrywkach.

Następne lata były okresem zmian dla Dumy Pomorza. W sezonie 2002/03 spadli z ligi, ale po rocznej przerwie zdołali wrócić. W sezonie 2007/08, na skutek przetasowań własnościowych i rejestracji nowej spółki, Portowcy byli zmuszeni rozpocząć rywalizację od IV ligi. Po dwóch latach znów grali w I lidze. Jako beniaminek, Pogoń doszła do finału Pucharu Polski. W finale rozegranym na stadionie w Bydgoszczy, zmierzyła się z Jagiellonią Białystok i przegrała decydujący mecz 0:1. Jedyną bramkę zdobył wtedy Litwin Andrius Skerla.

W sezonie 2012/13 Portowcy powrócili do ekstraklasy. Przez kolejne lata utrzymywali się w czołówce ligowej tabeli, choć nie osiągali już takich sukcesów jak w latach 80. W sezonie 2013/14 Marcin Robak został trzecim i ostatnim do tej pory królem strzelców ekstraklasy grającym dla Pogoni, zdobywając dwadzieścia trzy bramki.

Przełomowy okazał się sezon 2020/21. Drużyna Pogoni po dwóch dekadach przerwy ponownie stanęła na podium ligi, zajmując trzecie miejsce za Legią Warszawa i Rakowem Częstochowa. To dało im możliwość ponownego udziału w europejskich pucharach. Tym razem trafili na wicemistrza Chorwacji, NK Osijek. W pierwszym meczu w Szczecinie, który odbył się 7 lipca 2022 roku, Pogoń wygrała 4:1. W rewanżu na Islandii tydzień później, pomimo porażki 0:1, przewaga z pierwszego meczu pozwoliła im awansować do kolejnej rundy.

W drugiej rundzie eliminacji Ligi Konferencji Europy przeciwnikiem była duńska drużyna, Brondby IF. Mecz w Szczecinie zakończył się remisem 1:1, a w rewanżu na przedmieściach Kopenhagi Portowcy przegrali 0:4, kończąc swój piąty udział w europejskich pucharach.

Sezon 2022/23 Portowcy zakończyli na czwartym miejscu w lidze, co pozwoliło im kolejny raz rywalizować w eliminacjach do Ligi Konferencji Europy. W drugiej rundzie tych eliminacji, Pogoń pokonała Linfield FC z Irlandii Północnej i awansowała dalej. W trzeciej rundzie przegrali z KAA Gent, odpadając z rozgrywek.

W bieżącym sezonie, po 23. kolejkach PKO BP Ekstraklasy, Pogoń Szczecin zajmuje 3. miejsce.

Rys historyczny Pogoni Szczecin zredagowany na podstawie artykułu zawartego na oficjalnej stronie klubu ze Szczecina - pogonszczecin.pl.

Pogoń Szczecin

• Rok założenia: 1948
• Barwy: granatowo-bordowe
• Siedziba: ul. Karłowicza 28, 71-102 Szczecin
• Stadion: Stadion Miejski im. Floriana Krygiera (21 136 miejsc siedzących, w tym 1 122 w sektorze gości).
• Prezes: Jarosław Mroczek
• Trener: Jens Gustafsson
• WWW: Pogoń Szczecin (pogonszczecin.pl)

Sukcesy

• wicemistrzostwo Polski - (2x) - sezony 1986/1987, 2000/2001
• finalista Pucharu Polski - (3x) - 1980/1981, 1981/1982, 2009/2010
• 1/2 finału Pucharu Ligi - 1999/2000
• 10. miejsce w Młodej Ekstraklasie - 2012/2013
• MP juniorów U-19 - (2x) - 1986, 2021
• w-ce MP juniorów U-19 - (3x) - 1965, 2016, 2017
• w-ce MP juniorów U-17 - 2018

Kadra pierwszej drużyny

• bramkarze: Valentin Cojocaru, Axel Holewiński, Bartosz Klebaniuk, Maciej Kowal.
• obrońcy: Leonárdo Koútris, Léo Borges, Wojciech Lisowski, Danijel Lončar, Mariusz Malec, Linus Wahlqvist, Benedikt Zech.
• pomocnicy: Wahan Biczachczjan, Kacper Gołębiewski, Alexander Gorgon, Kamil Grosicki, João Gamboa, Olaf Korczakowski, Rafał Kurzawa, Adrian Przyborek, Kacper Smoliński, Fredrik Ulvestad, Marcel Wędrychowski.
• napastnicy: Antoni Klukowski, Efthýmis Kouloúris, Patryk Paryzek, Luka Zahovič.

Kibice

• Zgody: Ujpest Budapeszt.
• Układy: Kotwica Kołobrzeg.
• Kosy: Lech Poznań, Cracovia, Arka Gdynia, Zagłębie Sosnowiec, Lechia Gdańsk.